บทที่ 97 ข้ออ้างของคนคิดถึง

เสียงน้ำจากก๊อกไหลเอื่อยลงสู่อ่างล้างจาน อิงดาวยืนเหม่อลอยอยู่ตั้งแต่ช่วงสาย สองมือเปื้อนฟองน้ำยาขยับล้างภาชนะไปตามความเคยชิน ทว่าสายตากลับไม่ได้จดจ่ออยู่กับสิ่งที่ทำ หญิงสาวเอาแต่ทอดมองผ่านบานเกล็ดออกไปยังลานดินหน้าบ้านพักข้าง ๆ ที่บัดนี้ว่างเปล่าและเงียบสงัด ลึก ๆ แล้วเธอยังคงหวังว่าจะมีเงาของใครส...